PET toepassingen in de geneeskunde

glucose en de radionuclide [18F]FGD

glucose en de radionuclide [18F]FGD

Indien de biologische actieve stof voor PET fluorodeoxyglucose -afgekort [18F]FGD- (een analoog van glucose) is, dan zullen de beelden van de concentraties van de tracer weefsels aanduiden met een metabolische activiteit waarbij glucose wordt opgenomen.

Het gebruik van deze tracer om eventuele kanker uitzaaiing te detecteren is vandaag een standaardtechniek in de oncologie. Wanneer de radionuclide [18F]FGD in de cel is opgenomen, heeft er een chemische reactie plaats  (fosforylatie) die als gevolg heeft dat de FGD in de cel gevangen zit tot ze vervalt. Aangezien [18F]FGD glucose bevat, is dit een succesvolle labelingtechniek voor weefsels met groot glucose gebruik zoals de hersenen, de lever en de meeste kankers.

In de neurologie steunt PET beeldvorming op de veronderstelling dat de plaatsen met grote radioactiviteit kunnen geassocieerd worden met een grote hersenactiviteit. In werkelijkheid meet men daar op indirecte wijze de bloedstroming naar de verschillende gebieden in de hersenen, waarvan men veronderstelt dat deze gecorreleerd is met die activiteit. Men meet dit  met zuurstof-15 (15O) . Gezien de korte halveringstijd (2 min), moet die geproduceerd worden door een deeltjesversneller in de onmiddellijke omgeving van de PET scanner. Voor de hersenen en bv. voor de diagnose van Alzheimer kan men door het grote verbruik van glucose en zuurstof in die gevallen ook gebruik maken van de standaard FGD-PET techniek.