Impuls van het foton

Het Bohr model van het atoom was een kruising waar de klassieke fysica die op een kunstmatige wijze met een kwantumvoorwaarde werd verbonden. Het model had zijn successen maar vanaf de jaren 1920 kwamen er steeds meer problemen aan het licht. Zo kon het Bohrmodel niet de verschillen in intensiteit van de spectraallijnen verklaren, noch het feit dat sommige voorspelde spectraallijnen er niet zijn.
Door het werk van Planck voor het zwart lichaam en van Einstein voor het foto-elektrisch effect was de vroeger rigoureuze scheiding tussen golf en deeltje al doorbroken: licht kon ook deeltjeseigenschappen hebben.

In 1917 zet Einstein nog een stap verder door aan een foton een impuls, een typische deeltjeseigenschap toe te kennen.

Voor een deeltje met massa m en snelheid v is de impuls p=mv.

Een foton heeft geen (rust)massa maar toch een impuls waarvan de grootte volgens Einstein gelijk is aan h/λ:

p= h/λ

De Broglie zal van deze betrekking gebruik maken om zijn hypothese te formuleren.

Verder lezen