Louis De Broglie (1892 – 1987)

Fig. Louis de Broglie, 1892-1987

Louis-Victor-Pierre-Raymond, 7e hertog de Broglie (1892-1987) was een Franse natuurkundige. Voor zijn ontdekking van het golfgedrag van het elektron (dualiteit tussen golf- en deeltjesgedrag) en de daaruit resulterende hypothese van De Broglie kreeg hij in 1929 de Nobelprijs voor de Natuurkunde.

Hij studeerde aan de Sorbonne, waar hij in 1911 een graad in de geschiedenis haalde (aanvankelijk had hij een diplomatieke carrière op het oog) en in 1913 een graad in de natuurkunde.
Na de oorlog, in 1920, kwam zijn wetenschappelijke carrière pas echt op gang. Geïnteresseerd door het experimentele werk van zijn oudere broer Maurice richtte hij zijn aandacht op de theoretische natuurkunde en voornamelijk de bestudering van problemen rond de kwantumtheorie.

Paul Langevin, Frans natuurkundige, 1872-1946, voorzitter van de Solvayraden van 1930 en 1933

Paul Langevin, Frans natuurkundige, 1872-1946, voorzitter van de Solvayraden van 1930 en 1933

In 1924 leverde hij zijn proefschrift “Recherches sur la Théorie de Quanta” in (Onderzoek naar de kwantumtheorie). De examencommissie kon echter zijn proefschrift niet goed beoordelen omdat de hypothese, die hij in zijn proefschrift presenteerde, heel nieuw was. Om die reden riep zijn begeleider Paul Langevin de hulp in van Einstein. Einstein raakte zeer onder de indruk van het werk van de Broglie. Tegenover de examencommissie verklaarde hij “De Broglie heeft het grote mysterie ontraadseld”, waarop de examencommissie de doctorstitel toekende aan de Broglie.