Impressionisme

Het impressionisme is de benaming voor een stijlrichting binnen de schilderkunst, literatuur en muziek uit de tweede helft van de 19e eeuw. Het impressionisme beoogt de uiterlijke indruk (Frans: impression) van een kunstwerk op de toeschouwer respectievelijk de toehoorder over te brengen.
Het doel was om meer door suggestie dan door precieze schildering de indrukken vast te leggen. Het impressionisme heeft iets vluchtigs over zich, het gaat meer om het gevoel, de verbeelding en het effect daarvan op de toeschouwer.

Vandaar ook de voorliefde van de impressionisten voor vage omtrekken in plaats van de harde lijnen of het spel van licht en schaduw op het gebied van de schilderkunst. Men wil niet langer het object zelf uitbeelden, maar het vluchtige ervan proberen te vangen. Het zijn de subjectieve waarnemingen van de kunstenaar en de weergave daarvan die centraal staan.

De term impressionisme werd verzonnen naar aanleiding van het schilderij van Claude Monet met de titel Impression, soleil levant. In het Parijse blad “Charivari” van 25 april 1874, wilde journalist Louis Leroy het ophefmakende doek van Claude Monet belachelijk maken en noemde hij de exposanten “Les impressionistes”.

Jean-Claude Monets Impression, soleil levant (1872), bezorgde het Impressionisme als stroming haar naam. Het werk werd op 15 april 1874 tentoongesteld op het Salon des Refusés waar schilderijen tentoongesteld werden die geweigerd waren door het officiële academische Salon de Paris.

Claude Monet schilderde impressies van de kathedraal van Rouen op verschillende momenten van de dag en in verschillende weersomstandigheden.