De universele gravitatiekracht

Newton kon de vreemde vorm van de staart van Halley's komeet verklaren.

Newton kon de vreemde vorm van de staart van Halley’s komeet verklaren.

Newton’s gravitatietheorie, het idee dat lichamen met massa elkaar aantrekken, was volstrekt nieuw. Bovendien werd deze hypothese wiskundig geformuleerd.

Newton kon dankzij deze wetten de banen van planeten om de zon nauwkeurig berekenen. De baan van de komeet Halley, de vreemde vorm van zijn staart, konden er mee worden verklaard. Uit de aantrekkingskracht(en) van de maan (en de zon) op de oceanen kon Newton met zijn wetten ook de getijdenbewegingen verklaren,

 

Een staaltje van het voorspellend vermogen van de gravitatietheorie werd gegeven in de 19e eeuw. Er werden afwijkingen ten opzichte van de voorspelde baan van Uranus waargenomen. Dit leidde tot de hypothese van het bestaan van een nog onbekende planeet, die met zijn eigen zwaartekrachtveld de baan van Uranus in het zwaartekrachtveld van de zon verstoorde. In 1846 werd inderdaad een planeet, die Neptunus zou gaan heten, op de berekende plaats waargenomen.

De grondlegging van de klassieke mechanica was niet alleen voor filosofen, theoretici en astronomen van het hoogste belang. Ook de toepasbaarheid in meer praktische zaken kan nauwelijks overschat worden. Sinds Newton’s definitie van de basisbegrippen kracht, impuls en massa is het mogelijk geworden natuurwetenschap en technologie te combineren.