Isaac Newton

Het huis van Isaac Newton aan de universiteit van Cambridge.

Isaac Newton was een Engelse wiskundige, natuurkundige, en astronoom, die het gezicht van de fysica voorgoed veranderde. De Britse Royal Society kroonde Newton in 2005 als de grootste geleerde in de geschiedenis van de wetenschap. Anders dan Albert Einstein, was Newton naast theoreticus ook een briljant experimentator. In 1669 werd hij benoemd tot hoogleraar wiskunde aan de Universiteit van Cambridge. In die tijd moesten alle wetenschappers van de universiteiten van Oxford en Cambridge gewijde geestelijken van de Anglicaanse Kerk zijn. Newton vroeg en kreeg van koning Karel II ontheffing van de verplichting om tot geestelijke gewijd te worden. Newton was namelijk in het geheim aanhanger van het Unitarisme, een verboden ketterij in die tijd.

Van 1699 tot zijn dood was hij ook directeur van de ‘Munt’. Hij bestreed onder meer valsmunters, die soms ter dood veroordeeld werden. Newton was geen gemakkelijk man die zich zeer bewust was van zijn betekenis. Nochtans kon hij ook bescheiden zijn. In een brief aan zijn collega-onderzoeker en rivaal Robert Hooke schreef hij het volgende: “Als ik verder heb gezien dan anderen, komt dat doordat ik op de schouders van reuzen stond.”

Als ik verder heb gezien dan anderen, komt dat doordat ik op de schouders van reuzen stond.

Isaac Newton

NEWTON ALS GRONDLEGGER VAN DE KLASSIEKE NATUURKUNDE

Als wiskundige staat Newton bekend als de mede-ontdekker van de infinitesimaalrekening (een verzamelterm voor differentiaalrekening en integraalrekening), samen met Gottfried Wilhelm Leibniz. Zonder infinitesimaalrekening zijn toepassingen van de wiskunde nu niet meer voor te stellen. Newton schreef van 1684 tot 1686 de Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (Wiskundige grondslag van de natuurkunde) in het Latijn. Hierin beschreef hij wat we nu de wetten van Newton noemen. Ook het centrale idee van de universele gravitatie, dat lichamen met massa elkaar aantrekken, was volstrekt nieuw. Bovendien werd deze hypothese wiskundig geformuleerd. In de Optica toonde Newton met zijn bekende prisma-experiment aan dat wit licht is samengesteld uit alle kleuren van de regenboog. Licht bestond volgens Newton uit deeltjes, waarmee hij breking en weerkaatsing van licht verklaarde. Dit deeltjesmodel werd later vervangen door het golfmodel van zijn oudere tijdgenoot Christiaan Huygens, dat interferentie makkelijker kon verklaren.

De toepassing van identieke wetten op ‘hemelse’ en ‘aardse’ verschijnselen betekende een fundamentele breuk met de tweeduizend jaar oude theorie van de oude Griekse natuurfilosofen: volgens hen waren de wetten die op de aarde golden anders dan de ‘hemelse’ wetten die in het heelal golden. Newton kan de grondlegger van de klassieke natuurkunde genoemd worden.

De toepassing van identieke wetten op ‘hemelse’ en ‘aardse’ verschijnselen betekende een fundamentele breuk met de tweeduizend jaar oude theorie van de oude Griekse natuurfilosofen: volgens hen waren de wetten die op de aarde golden anders dan de ‘hemelse’ wetten die in het heelal golden. Newton kan de grondlegger van de klassieke natuurkunde genoemd worden.